778

مربیان بزرگ آلمان؛ بخش دوم: اوتو فیستر

پنج‌شنبه 16 دی 1395، 04:19 ب.ظ ، 6 ماه و 20 روز 21 ساعت و 4 دقیقه قبل

نگاهی اجمالی به مربی توانمند آلمانی که بسیار از تیم های ملی افریقایی مدیون زحمات او هستند

Fussball.ir:

هنگامیکه از مربیان بزرگ بخصوص در عرصه ملی صحبت می شود انتظار داریم از مربی یاد شود که فاتح جام جهانی یا یورو باشد. اما اوتو فیستر با وجود اینکه هرگز چنین افتخاراتی نداشته قطعا در شمار مربیان بزرگ آلمانی محسوب می شود که نام او باعث افتخار فدراسیون آلمان است. او طلیعه دار گسترش فوتبال در سراسر جهان آنهم با برچسب آلمان است. او در حدود 80 سال دارد و در نوامبر وارد نهمین دهه زندگی خود می شود.

اوتو فیستر از 1961 تا 1972 بمدت 11 سال در 5 باشگاه سوئیسی بازیکن - مربی بوده است. دوران مربیگری او تا 2015 که آخرین بار در الاتحاد الجزائر بود به 54 سال می رسد. فیستر در 4 قاره جهان به مربیگری پرداخته و البته بیشتر دوران مربیگریش را در آفریقا بوده است. دوران مربیگری ملی او نیز به 40 سال می رسد. از 1972 تا 2012، جالب آنکه او رکورد دار بیشترین بازی ملی نیز می باشد. او در 11 کشور در سمت سر مربی فعالیت داشته است. روآندا، ولتای علیا (بورکینافاسو)، سنگال، ساحل عاج، زئیر و غنا،  قبول سرمربی گری این کشورها در شرایطی که بسیاری از آنها زیر ساختی مناسبی برای فوتبال نداشتند و شاید بهترباید گفت: زیر ساخت فوتبال نداشتند!

 اوتو فیستر سپس به سمت آسیا متمایل شد و در تیمهای بنگلادش و عربستان مربیگری کرد. اتفاقا در جریان انتخابی جام جهانی 1998 در مقابل کشورمان  ایران، در جده قرار گرفت و در روزی که استاد اسدی اخراج شد با گل دقیقه 89 خالد مسعد موالد پیروز شد.

با اخراج  فیستر از عربستان، گویی او از قاره آسیا اخراج شد و دوباره به آفریقا بازگشت. اما این بار به جرگه مربیان باشگاهی پیوست. الزمالک مصر و الصفاقسی تونس مقاصد بعدی وی بودند. سپس دوباره به آسیا بازگشت و هدایت النجمه را بر عهده گرفت. بار دیگر به افریقا رفت و سرمربی نادی المصریشد و پس از آن به زادگاهش آلمان بازگشت. البته نه برای مربیگری در آلمان که برای هدایت تیم ملی توگو در جام جهانی 2006، او بازی با فرانسه را در زادگاهش کلن برگزار کرد، با توجه شرایط نامطلوب توگو و درگیربودن اعتصاب بازیکنان به دلیل دستمزد، آنها با سه شکست از جام کنار رفتند، به همین خاطر نمی توان بازگشت او به زادگاهش خوش یمن دانست. پس از توگو، فیستر به المریخ سودان پیوست و پس از آن سرمربی شیرهای رام نشدنی (لقب تیم ملی کامرون) شد و در ادامه به ترینیداد و توباگو پیوست، وی مجدد به ّ بازگشت و در نهایت آخرین تجربه مربیگری او در الاتحاد الجزائر بود.

تاریخ مربیگری او آنقدر گسترده است که اگر بخواهیم تک تک تیمهایی را که مربیگری کرده جدا گانه آنالیز کنیم و علت موفقیتها و جدایی یا برکناری او را بررسی کنیم لازم است کارنامه اوتو فیستر را هم قسمت قسمت کنیم. پس به بررسی مهمترین بخشهای مربیگری او می پردازیم.

او یکی از 3 مربی بزرگ دنیاست که فوتبال آفریقا به جد، مدیون تلاشهای خستگی ناپذیر آنهاست. دو مربی دیگر که عمرشان را به نوعی وقف فوتبال آفریقا کردند عبارتند از کلود لروی و هنری میشل که هر دو هم فرانسوی بودند.

فیستر جزو مربیانی است که بیش از 100 بار روی نیمکت یک تیم ملی نشسته اند و بیشتر به عنوان مربی ملی شناخته می شوند تا باشگاهی، او در 148 تجربه مربیگری ملی 75 برد، 25 مساوی و 48 باخت دارد، 50.7 درصد پیروزی، بین 58 مربی که بیش از 100 تجربه ملی دارند، تعداد بازی، تعداد برد و درصد برد او به ترتیب رتبه 19، 24 و 22 را داراست. در بازیهای رسمی آمار او کمی بدتر است. او در 75 بازی رسمی 31 برد، 17 مساوی و 27 باخت دارد و 41.3 درصد پیروزیِ رتبه او هم در تعداد بازی، تعداد برد و درصد برد عبارت است از : 18، 35 و ِ یعنی بین 58 نفر درصد برد رسمی او 52 است. اما باید توجه داشت که او تیمهایی را مربیگری کرده که واقعا همان نتایج هم برای آنها پیروزی است، برای مثال رواندا کشوری است که در واقع فوتبال نداشته و اگر چه فیستر در 4 تجربه مربیگری روی نیمکت این تیم به 4 شکست ختم شد، اما انجام همین 4 بازی برای کشوری مانند روآندا جز با مدد فیستر حاصل نمی شده است.

از کاراکتر آهنین فیستر هم نباید گذشت، او در تحمیل اراده اش به اعضای تیم و فدراسیونهای فوتبال هم تبحر خاصی داشته، بخصوص در کشورهایی که بدلیل فراگیری فقر شاید فوتبال اولویت اصلی نبوده است. اما گذشت زمان ثابت کرد گسترش فوتبال در آفریقا حتی به لحاظ اقتصادی هم برای مردم آفریقا و نه فقط فوتبالیستها منشا خیرات و برکات شد. بسیاری از این فوتبالیستها بعدها با ترانسفر به اروپا ثروتمند و توانستند کارهای زیادی را در جهت رفاه و پیشرفت مردم جوامع خود بردارند.

البته سبک خاص شلوار پوشیدن او نیز بسیار مورد توجه است. او بجای اینکه شلوار را تا کمر بالا بکشد، 20 سانتیمتری پایین تر کمربند را می بست که باعث شد این سبک در بین بسیاری از جوانان آفریقا مد شود.

 

افتخارات

افتخارات فیستر به توجه به تیم هایی که مقصد او بودند قابل توجه است و در صورتی که تیم هایی با قدرت و اعتبار بیشتری انتخاب می کرد شرایط متفاوت تر می بود و شرایط بسیاری از تیم هایی که امروز در وضعیت خوبی هستند به خاطر زحمات شبانه روزی این مربی بزرگ آلمانی است.

 

مربی سال آفریقا : یکبار (1992)

ساحل عاج : جام ملتهای آفریقا زیر 19 سال (1983)

غنا : قهرمان جام جهانی زیر 17 سال (1991)

عربستان : جام ملتهای عرب

الزمالک : لیگ قهرمانان آفریقا، جام برندگان جام آفریقا، لیگ برتر مصر، جام حذفی مصر (2 بار) و سوپر جام مصر (2 بار)

الصفاقسی : قهرمان لیگ تونس

النجمه : قهرمان لیگ برتر لبنان، قهرمان جام الیت لبنان (بین 6 تیم برتر فصل قبل برگزار می شود.) و قهرمان سوپر جام لبنان

المریخ : جام حذفی سودان

 

البته او بارها فینالیست شده و فینال را واگذار نموده (از جمله در جام ملتهای آفریقا با کامرون و غنا و جام کنفدراسیونهای آفریقا با المریخ و سوپر کاپ آفریقا با الزمالک)


کد:29459
مطالب مرتبط
1
نظرات
1
  • البته سبک خاص شلوار پوشیدن او نیز بسیار مورد توجه است. او بجای اینکه شلوار را تا کمر بالا بکشد، 20 سانتیمتری پایین تر کمربند را می بست که باعث شد این سبک در بین بسیاری از جوانان آفریقا مد شود
    جالبه ...
    شنبه 7 اسفند 1395، 02:17 ب.ظ
برای ارسال نظر ورود و یا ثبت نام نمایید.
مقاله
آخرین ارسال ها