758

مربیان بزرگ آلمان؛ بخش سوم: هانس هوبرت فوگتس (برتی فوگتس)- قسمت اول

یک‌‌شنبه 19 دی 1395، 08:36 ق.ظ ، 9 ماه و 11 روز 18 ساعت و 51 دقیقه قبل

معرفی اجمالی برتی فوگتس، بخش اول

Fussball.ir:

فوگتس از جمله با سابقه ترین مربیان دنیاست، او از تیم زیر 21 ساله های آلمان غربی شروع کرد و از 1986 هم دستیار فرانتس بکن بائر شد و حتی با آلمان غربی قهرمان جهان را به دست آورد(1990)، پس از قیصر او زمامدار تیم ملی آلمان گردید، متاسفانه تیم فوگتس چندان تغییری نسبت به تیم قیصر نداشت و بازیکنانی چون لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن، یورگن کوهلر، اندریاس مولر، اولاف تون، توماس هاسلر و اشتفان رویتر که در 1990 با بکن بائر قهرمان شده بودند در 1998 هم که آخرین تورنمنت فوگتس نیز حاضر بودند. در جام جهانی 1994، بودو ایلگنر، اندریاس برمه، رودی فولر، گیدو بوخوالد، کارل هاینز ریدله و توماس برتولد از تیم 90 حاضر بودند. جالب آنکه نفراتی چون فولر، برمه و ماتئوس در تیم 1990 هم در آستانه 30 سالگی بودند و عملا قهرمانی جهان باعث شد تا برخی بازیکنان که البته در بزرگی نامشان شکی نیست، ولی بعضا پس از نایب قهرمانی 1986 و قهرمانی 1990 عملا فاقد انگیزه لازم باشند. به هر حال تیم 1998 پیرترین تیم آلمان در تورنمنتهای مختلف بود و رتبه بعدی آن هم به تیم 1994 اختصاص داشت. میانگین سنی تیم 1998، 30.68 سال و میانگین سنی تیم 1994 هم 29.35 سال بود. البته این میانگین بر اساس دقایق حضور در زمین محاسبه شده و میانگین سنی نفرات دعوت شده نمی باشد. بدیهی است با چنین تیم پیری آلمان در جام جهانی نتیجه دلخواه را کسب نکرد و هر دو بار در یک چهارم بدست تیم هایی از شرق اروپا حذف شد.

البته هزینه بازسازی آلمان شرقی که حدودا 3 ماه پس از قهرمانی آلمان در جام جهانی 1990 به نیمه غربی ملحق شد چنان سنگین بود که هنوز هم بر اقتصاد آلمان و بالطبع فوتبال آلمان سایه افکنده، هنوز با عکس هوایی ساده تفاوت نیمه شرقی و نیمه غربی برلین از میزان و نوع نور آن در شب مشخص دیده می شود. بوندسلیگا که زمانی مقصد فوتبالیستهای بزرگ دنیا از اقصی نقاط دنیا بود تبدیل به لیگی درجه دو نسبت به کشورهایی چون ایتالیا، اسپانیا و انگلیس شد. البته امروزه این روند کمی تغییر کرده ولی هنوز تیمهای درجه چندم انگلیسی درآمدی بیش از ثروتمندترین تیم آلمان یعنی بایرن مونیخ دارند تا چه رسد به تیمهایی مثل دورتموند، شالکه، گلادباخ و لورکوزن. به هر حال بر خلاف پیش بینی قیصر، فوتبال آلمان پس از اتحاد و ادغام ستاره هایی چون سامر، کرستن و ...  تا سالها شکست ناپذیر باقی نماند و آلمانها برای تاج گذاری مجدد در فوتبال جهان مجبور شدند 24 سال صبر کنند که 4 سال از طولانی ترین انتظار آنها برای کسب قهرمانی طولانی تر بود. حتی قرعه ساده 2002 و میزبانی 2006 هم نتوانست آنها را به آرزویشان برای فتح چهارمین جام جهانی برساند.

با اینکه فوگتس شاید در بدترین زمان به تیم ملی آلمان رسید و تنها مربی در تاریخ آلمان است که تیم قهرمان را تحویل می گیرد (هیچ یک از مربیان آلمانی بعد از قهرمانی در یورو یا جام جهانی از سمت خود کنار نرفتند.) و به لحاظ اقتصادی در بدترین زمان ممکن زمامدار تیم ملی آلمان شد با این وجود عملکرد او در یورو شاهکار بوده است، او در 1992 در حالیکه ماتئوس را به عنوان رهبر مقتدر میانه میدان قبل از مسابقات بدلیل مصدومیت طولانی مدت از دست داد و رودی فولر هم که دستش آسیب دید و کاپیتان تیم بود پس از بازی اول بدلیل تشدید مصدومیت مسابقات را ترک کرد، با این حال توانست آلمانها را به فینال برساند و اگر کمی خوش شانس بود و موقعیتهایش گل میشد و داور نسبت به خطاهای دانمارکیها در محوطه جریمه و استفاده بازیکنانش از دست برای به ثمر رساندن گل دقیقتر بود شاید قهرمان می شد. ولی دانمارک که بجای یوگسلاوی محروم به خاطر کشتار کرواتها و مسلمانان بوسنی، به جام دعوت شده بود گویی قرار بود نقش مهمان ناخوانده ای را ایفا نماید که پس از حذف میزبان و پایان مهمانی نیز به ماجراجوییهای خود ادامه دهد. خلاصه معجزه عنوان مناسبی برای قهرمانی دانمارکی بود که اصلا جواز شرکت در مرحله نهایی جام ملتهای 1992 را کسب نکرده بود. البته در 1996 تیم آلمان با صلابت خاصی در مسابقات حاضر شد و توانست قهرمان اروپا شود. قهرمانی که کسی فکرش را نمی کرد برای تکرار آن حد اقل 24 سال انتظار لازم باشد. آنهم تازه اگر در 2020 آلمانها بتوانند قهرمان شود. ضمن اینکه کسی فکرش را نمی کرد آلمانها تا 10 سال نتوانند هیچ تیم بزرگی را در تورنمنتها شکست دهند یا دست کم تیمی درجه سه از اروپا مانند لتونی، اما آمار فوگتس با مربیان ناکام بعدی مقایسه نمی شد. تصویر فوگتس با خلفش یعنی قیصر بزرگ و آنهم با سکانس آخر آن که با قهرمانی در جام جهانی همراه بود مقایسه می شد. به هر حال فوگتس در تیم ملی آلمان خیلی هم بد کار نکرد ولی شاید شانس با او یار نبود.


کد:30454
مطالب مرتبط
2
نظرات
2
  • روایت بسیار زیبایی بود دست نویسندش درد نکنه واقعا" حسابی حال کردم و منو مستقیم برد تو حال و هوای اون سالها .واقعا" که چه سالهای بدی بود .وقتی آلمان تو جام 94 حاضر شد هیچ کس فکر نمی کرد به این شکل دو گل از بلغارستان بخوره و برای همه تعجب برانگیز بود، خیلی. تو یورو 96 بازی های بسیار قشنگی کرد که پایانش دو گل بیرهوف بود که برای اولین بار بود کسی میشناختش اون هم با این سن و سال. ولی اوج نابودی آلمان تو جام 98 فرانسه که سه گل از کروواسی خورد .تو اون بازی هر آن منتظر این بودم که آلمان به بازی برگرده حتی با خوردن دو گل هم هنوز امید داشتم ولی با اخراج وورنز و خوردن گل سوم دیگه مایوس شدم و تلویزیونو خاموش کردم و تا چند روز بعدش ناراحت بودم.
    همه گفتن تیم آلمان دیگه مرد ولی کماکان بهش امید داشتم تا اینکه تو جام برزیل روسفیدمون کردن من تا همین امروز هوادار آلمانم و خواهم موند تا آخر عمر مانشافتیم .
    یک‌‌شنبه 19 دی 1395، 01:35 ب.ظ
    • مازیار مصدق   در پاسخ به آقای گل میرو
      این رو جناب ماهوزاده نوشتن من فراموش کردم نام ایشون رو بنوسیم
      یک‌‌شنبه 19 دی 1395، 02:42 ب.ظ
    • سعید م   در پاسخ به آقای گل میرو
      حسم با شما کاملا یکسانه
      دوشنبه 20 دی 1395، 08:46 ق.ظ
  • 98 پر ستاره بود آلمان ، اما مسن
    شنبه 7 اسفند 1395، 02:19 ب.ظ
برای ارسال نظر ورود و یا ثبت نام نمایید.
مقاله
آخرین ارسال ها